Yüzeyin dikey ya da yatay kullanımı: Bazı temel kaidelere dayanır. Mesela dikey formlar, özellikle bizden büyükse ululuk, yücelik hissi bırakır. Yatay formlar ise genişlik, rahatlık, sükunet hissi verir.

Gotik binaların sebebi hem olabildiğince Tanrıya yakın olabilmek hem de insanlara kutsal birşeyin içinde, önünde oldukları hissini verebilmektir. Ideolojiktir aslında. Bazı heykeller bizim hizamızda değil de yüksek kaideler üzerindedir. Kilise içindeki duvarlardaki resimler de içine gireni kuşatması ve etkilemesi için hazırlanmışlardır.

Yatak formlar örneğin denizler, sahiller en belirgin yatay formlardır. Görüntü içinde bunların kullanımı dikey formların kullanımından çok daha farklı anlamlar taşır.

Ekran ise zorunlu olarak yataydır. çerçeveleme 3 dikey 4 yatay şeklindedir. Buna çerçeveleme oranı denir 3:4 .öncelikle üzerinde durulması gereken konu ekranda yer alacak nesnelerin, figürlerin büyüklüğüdür çünkü ekran üzerinde dikkati çekecek olan nesnelerdir.Sinema ekranı görüntüde yer alan herşeyi gerçeğinden çok daha büyük, dolayısıyla çok daha çekici gösterir. Bu nedenle video çalismalarında, nesneler ve insanlar gerçekte olduklarından çok daha küçük göründüklerinden, daha yakın planlar, detay çekimleri ağırlıktadır. Ekranın yataylığı içinde yer alan dikey nesneler daha fazla dikkat çeker. Geniş ovalar, denizler, uzun yollar daha dingin bir atmosfer yaratırken gökdelenler, kuleler, kiliseler daha fazla dikkat çekicidir.

Fotoğraf sanatı söz konusu olduğunda yüzeyin sınırlanışı ekranınkinden farklılık gösterir. 1/3 oranı olarak da bilinen bu düzenleme fotoğrafta ağırlık merkezinin oluşturulması için önemlidir.

Ekrandaki görüntü üzerinde diğer bir dikkat çekici öğe yön duygusudur. Görüntüde bulunan objelerin konumu, oluşturulan perspektif, derinlik hissi, figürlerin baktığı nokta, arabaların yönü, sokaklar hepsi izleyicide belirli bir yön duygusu oluşturur ve bu yön duygusu anlatılmak istenen konuya destek olur.

Görsel düzenlemelerde giderek bir birine yaklaşan çizgilerle oluşturacağımız doğrusal persfektif ya da giderek küçülen cisimlerle oluşturacağımız hacimsel persfektif üçüncü boyut katar.

Örneğin ön plana konan gerçekte olduğundan daha iri bir cisim ya da figür fotoğrafın geri planda kalan alanının gözümüze daha uzak gözükmesine sebep olur.

Bu psikologların temel fikri, görmenin daha çok beynin yoruma dayalı bir algılama gerçekleştirdiği üzerinedir. Beyin, bu yorumu yaparken yalnızca parçaları birbirine eklemekle yetinmez, görüntü içindeki basit özelliklerle, yani parçanın rengiyle, biçimiyle bir anlam çıkarmaya çalışmaz aksine, bu özelliklerin biribirleriyle etkileşimlerinden faydalanarak bir yorum yapar. Bir parçanın kısalığını kullanarak diğerinin uzunkuğunu hesaplar, boyutlara bakarak derinliği hesaplar ..
İşte gestalt psikologları, beynin bu algılama özelliğini gestalt olarak, yani konfigürasyon (almanca) olarak adlandırmışlardır. İnsan beyninde DOĞUŞTAN VAROLAN BİR SÜREÇLE bu tür etkileşimler tıpkı bir bilgisayarın eldeki verileri işleyerek bir sonuç ortaya koyması gibi işlenir. Bu konfigürasyon sayesinde bir nesnenin uzakta ya da yakında olduğunu, hareket ettiğini, şeklinin nasıl olduğunu, birkaç veriyi birleştirerek anlayabiliriz.

Görsel algılamamızdaki bir diğer örgütleyici eğilim ise lekelerin, noktaların parçaların bütünleştirilmesi, gruplaştırılarak gözlenmesi, ve bir başka biçime, şekile benzetilmesidir. Bu gruplamaya psikolojide Gestalt denir. Gestalt ın almanca karşılığı konfigürasyon olarak geçiyor, ancak tam bir ingilizce karşılığı yok, genel olarak "bütün", "şekil" anlamlarını taşıdığını biliyoruz.
Gestalt, kendilerini "gestalt psikologları" olarak adlandıran bir grup Alman psikologun duyusal bilgiyi yorumlamada kullanılan ilkeleri keşfetme çabalarıyla ortaya çıkan bir kavramdır. Bu psikologlar, duyu organlarımızla edindiğimiz bilgilerin, bir şeyi anlamlandırmada yeterli olmadığını, beynin bu bilgileri bir şekilde yorumlayarak algıladığını ortaya koymuşlardır. Şunun gibi, bir kuşun havada uçtuğunu gördüğümüzde gözümüz yalnızca bir nesnenin yer değiştirdiğini hareket ettiğini görür, oysa beynimiz hareket eden nesnenin bir kuş olduğunu ve daldan dala uçtuğunu görür, ya da kulağımızla bir sesi duyarız ancak bir senfoniyi, bir gitar konçertosunu beynimizin yorumlaması sayesinde dinler ve duyduğumuz şeyden zevk alırız.
Görsel algılamada da nesneleri bir bütün olarak algılama ve bir şekle benzetme işlemine bu psikologlar sebebiyle gestalt psikolojisi denmektedir.